Marzena Poręba
Psycholog kliniczny
Certyfikowany psychoterapeuta

PSYCHOTERAPIA INDYWIDUALNA I GRUPOWA - KONSULTACJE - TESTY PSYCHOLOGICZNE

O psychoterapii


Podjęcie psychoterapii z reguły jest trudną emocjonalnie decyzją z powodu naturalnych obaw, jakie niesie wejście w zupełnie nowe doświadczenie a także często z powodu braku jasności z jakimi problemami można się zgłosić do psychoterapeuty. Dlatego zachęcam do zapoznania się z listą problemów, które przy dobrej motywacji do leczenia z powodzeniem można rozwiązać w procesie psychoterapii.

Każdy z nas pragnie być szczęśliwy, rozumieć i akceptować siebie, żyć w zgodzie ze swoimi potrzebami, tworzyć satysfakcjonujące związki. Bywa, że osiągnięcie tego stanu z różnych powodów jest dla nas trudne. Bywa, że niezależnie od naszych starań, powtarzamy w relacjach z bliskimi ciągle te same schematy.
Jeżeli czują Państwo, że Wasze życie nie układa się tak jakbyście chcieli, zapraszam do kontaktu.

Poniżej znajdą Państwo odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania a także objaśnienia podstawowych pojęć z zakresu terapii:

 

  • Kiedy zdecydować się na pomoc psychoterapeuty?

  • Decyzja zapada najczęściej wtedy, kiedy odczuwany dyskomfort lub objawy nie pozwalają wykonywać codziennych obowiązków, kiedy zdarza się popełniać wciąż na nowo te same błędy i nie potrafimy tego sami zatrzymać. Gdy brakuje życiowej radości, satysfakcji, kiedy nie układają się nasze relacje z bliskimi ludźmi.


  • Czym różni się psychoterapia od rozmowy z bliską osobą lub własnej pracy nad sobą?

  • Psychoterapeuta, jako osoba niezaangażowana emocjonalnie w sytuację Pacjenta a jednocześnie empatyczna i rozumiejąca procesy, jakie zachodzą w życiu emocjonalnym każdego człowieka, ma możliwość obiektywnego przyjrzenia się problematyce Pacjenta. Jest jak lustro, w którym Pacjent może przyjrzeć się sobie, swojemu funkcjonowaniu i jeśli chce coś zmienić, może z pomocą terapeuty zacząć to zmieniać. Terapeuta, w przeciwieństwie do bliskiej osoby często uwikłanej emocjonalnie w problem, zawsze pozostaje "pół kroku" przed Pacjentem, jeśli chodzi o możliwości obiektywizowania, a co za tym idzie, oferowania skutecznej pomocy.

    Psychoterapia zapewnia człowiekowi możliwości nieporównywalnie szerszego przyjrzenia się sobie – odnosząc się do realności, a nie wyłącznie do własnych punktów odniesień.

    Stopień wykorzystania wszystkich wynikających z psychoterapii możliwości zależy tak naprawdę od nas samych i naszego zaangażowania w proces terapii, jak również naszej cierpliwości. Oczywistym jest bowiem, że przeprowadzenie każdej zmiany – zwłaszcza tak ważnej – wymaga czasu.

    Na całym świecie coraz więcej osób decyduje się na skorzystanie z psychoterapii w rozmaitych momentach swojego życia. Ludzie powoli zaczynają bowiem doceniać, jak bardzo pozytywny może być wpływ fachowego wsparcia psychologicznego na ich życie.

    Coraz bardziej "na czasie" staje się posiadanie własnego terapeuty i skuteczne radzenie sobie z problemami.


  • Czym różni się psychoterapia od pomocy psychologicznej?

  • Psycholog to osoba, która ukończyła studia magisterskie z zakresu psychologii. Psycholog po studiach uprawniony jest do diagnozowania, prowadzenia badań psychologicznych w oparciu o testy psychologiczne i opracowywania wyników tych badań. Może wystawiać opinie psychologiczne, zajmuje się poradnictwem psychologicznym oraz interwencją kryzysową, jednak bez przygotowania psychoterapeutycznego nie ma kompetencji do prowadzenia psychoterapii.
    Psychoterapeuta to wysoko wykwalifikowany specjalista, który po 5-letnich studiach magisterskich humanistycznych (np. psychologii, pedagogice, socjologii lub medycynie) przeszedł co najmniej 4- lub 5-letnie specjalistyczne szkolenie w zakresie psychoterapii, obejmujące przedmioty specyficzne dla psychoterapii, praktykę pod superwizją, staż kliniczny oraz własną psychoterapię. Szkoła powinna mieć rekomendacje Polskiego Towarzystwa Psychologicznego i/lub Psychiatrycznego.
    Nie zostaje się psychoterapeutą po kilkudniowych warsztatach czy błyskawicznych kursach.
    Należy pamiętać, że w sytuacji zaburzeń czy problemów psychicznych, jeżeli potrzebna jest psychoterapia, to profesjonalistą przygotowanym do jej prowadzenia jest tylko dobrze wyszkolony psychoterapeuta.


  • Czym jest psychoterapia psychodynamiczna?

  • Psychoterapia to sposób leczenia polegający na dialogu pacjenta z psychoterapeutą, którego celem jest zmiana. W konwencji psychodynamicznej przedmiotem rozmowy może być wszystko, co jest ważne dla pacjenta, co stanowi jego „tu i teraz”. Ważne jest czym pacjent żyje, co go martwi, ogranicza, co myśli i czuje, o czym marzy, śni, fantazjuje. Terapia psychodynamiczna łączy to, co jest aktualną rzeczywistością pacjenta, z jego przeszłością („tu i teraz” w oparciu o przeszłość). Psychodynamicznie zorientowany terapeuta bierze pod uwagę zarówno świadomą jak i nieświadomą sferę psychiki pacjenta.
    Definiowanie tego, co ma ulec zmianie, jak długo będzie trwała terapia odbywa się podczas kilku pierwszych godzin psychoterapii. Po określeniu celów psychoterapii i długości jej trwania w dialogu z psychoterapeutą (część diagnostyczna psychoterapii), rozpoczyna się proces terapeutyczny, który generuje nowe przeżywanie siebie i innych oraz nowe rozumienie siebie i innych oraz w konsekwencji prowadzi do poprawy w relacjach z innymi oraz poprawy objawowej (redukcji lub usunięcia objawów zaburzeń psychicznych).

    Zmiany, których doświadcza pacjent podczas psychoterapii, dokonują się poprzez kontakt, rozmowę i przeżywanie emocji.


  • Czym jest certyfikat Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego?

  • Jest to dokument potwierdzający i zapewniający profesjonalny poziom psychoterapii, na który składa się poziom samoświadomości psychoterapeuty, rzetelne wykształcenie i doświadczenie zawodowe poddawane superwizji. Certyfikat psychoterapeuty pracującego w konwencji psychodynamicznej otrzymuje się po ukończeniu licencjonowanego, podyplomowego 4-letniego szkolenia, przejściu warsztatów, terapii własnej, procesu superwizji oraz zdaniu egzaminu.


  • Na czym polega superwizja?

  • Są to spotkania psychoterapeuty z posiadającą odpowiednie kompetencje osobą zwaną superwizorem, którym jest zawsze drugi psychoterapeuta pracujący w tej samej konwencji terapeutycznej. Celem spotkań jest objektywizacja procesu terapeutycznego.


  • Depresja - czym jest a czym nie jest?

  • Ponieważ często zdarza się nadużywać słowa "depresja", warto wspomnieć czym różni się depresja od innych stanów obniżonego nastroju. Depresja (zaburzenia depresyjne) to zaburzenie psychiczne z grupy zaburzeń dotyczących nastroju człowieka.
    1. Depresja to nie to samo, co zwykłe smutne myśli.
    2. Depresja nie jest tym samym, co uczucie smutku po utracie kogoś bliskiego. Nie należy stawiać znaku równości między przeżywaną żałobą a depresją. Nieprzeżyta żałoba może uruchomić depresję, ale te określenia nie są synonimiczne (nie oznaczają tego samego). Każdy od czasu do czasu jest smutny, a umiejętność smucenia się, jak i przeżywania radości, jest raczej oznaką zdrowia.
    3. Depresja nie pojawia się tylko wtedy, kiedy coś złego dzieje się w życiu. Może pojawić się nawet, kiedy wszystko wydaje się być w porządku. Często też jest sumą wielu czynników - nie pojawia się, ani nie znika nagle.
    4. Nie można wyleczyć się z depresji wyłącznie przez pozytywne myślenie i pozytywne nastawienie. Najlepszym sposobem w jaki można pomóc osobie z depresją jest upewnienie się, że zostanie ona zdiagnozowana i zgłosi się na terapię, a w razie potrzeby będzie leczona w szpitalu. Bardzo ważnym jest, żeby uważnie jej słuchać i brać na poważnie to, co próbuje nam przekazać. Zawsze należy wspierać taką osobę i dać nadzieję, że z czasem terapia i farmakoterapia okażą się skuteczne i jej stan się poprawi. Żeby wyleczyć się z depresji potrzebna jest długotrwała terapia oraz (dość często) leki przepisywane przez lekarza psychiatrę.
    5. Depresja może manifestować się również przez różne fizyczne symptomy: ból głowy, bezsenność, wzmożony apetyt. Mogą to być objawy depresji, ponieważ nie dotyka ona jedynie psychiki. Symptomy fizyczne mogą się różnić w zależności od osoby, ponieważ u każdego może ona objawiać się inaczej. Niektórzy mogą się objadać, tymczasem inni wcale nie będą mieć apetytu. Nie będą się wysypiać, podczas gdy inni będę spać za długo i ciągle będą czuć się zmęczeni. Niektóre osoby cierpiące na depresję mogą mieć bóle głowy lub odczuwać inne bóle, skurcze lub mieć problemy gastryczne.


W górę strony